میدان نبرد آینده یک جنگ شبکهای بیش از حد متصل خواهد بود.در میدان نبرد آینده که زمین، دریا، هوا و فضای بیرونی توسط طیف فرکانس به هم متصل میشوند، مناطق جنگ الکترونیک و جنگ سایبریبه تدریج با هم همپوشانی خواهند داشت.جنگ الکترونیک سایبری فناوری‌ای است که می‌تواند با یکپارچه‌سازی قابلیت انتقال امواج الکترومغناطیسی با قدرت بالا در مسافت‌های طولانی و قابلیت دستکاری/اختلال اطلاعات جنگ سایبری، اثر همافزایی داشته باشد. فضای سایبری و طیف الکترومغناطیسی یک محیط عملیاتی مشترک را ایجاد می‌کنند که میتوان آن را حوزه الکترومغناطیسی سایبری نامید. منظور از حوزه الکترومغناطیسی سایبری معادلسازی اصطلاحات فضای سایبری و طیف الکترومغناطیسی نیست، بلکه به این معناست که همپوشانی قابل توجهی بین آنها وجود دارد و توسعه فناوری آینده احتمالاً این همگرایی را افزایش میدهد. در این حوزه، فعالیتهای فنی اطلاعاتی هماهنگ و یکپارچه صورت میگیرد. این فعالیتها را میتوان عملیات الکترومغناطیسی سایبری نامید. برای توسعهی جنگ الکترونیک سایبری، لازم است ابتدا تهدیدات واقعبینانه و سیستمهای تسلیحاتی که در برابر حملات جنگ الکترونیک سایبری آسیب پذیر هستند شناسایی شوند، فناوری های اصلی لازم استخراج شوند و بر توسعهی آنها تمرکز شود. هنگام تجزیه و تحلیل موارد جنگ الکترونیک سایبری، تهدیدات هدفی که میتوان با آنها مقابله کرد عبارتند از: "تهدیدات مجهز به گیرندهی ناوبری ماهوارهای"، "پهپاد کوچک"، "پهپاد متوسط/ بزرگ/ سامانه ارتباطی ماهوارهای" و " شبکه فرماندهی و کنترل دشمن". این مقاله، ضمن بررسی مفاهیم و پیامدهای همگرایی جنگ الکترونیک و سایبریو الزامات اجرای آن در محیطهای عملیاتی، فناوری جنگ الکترونیک سایبری را با توجه به روند گسترش طیف فرکانس (از دیدگاه جنگ الکترونیک و منطقهی میدان نبرد به سمت فضای سایبری) معرفی کرده و جهت توسعهی جنگ الکترونیک سایبری را تشریح میکند.
)